Niet-recycleerbare verpakkingen

Twee basisfactoren kunnen de recyclage van een verpakking belemmeren: het materiaal waaruit de verpakking vervaardigd is en het product zelf.

Alle materialen die technisch niet recycleerbaar zijn of waarvan de recyclage economisch onverantwoord is, worden beschouwd als niet-recycleerbare materialen.

Er zijn ook wettelijke beperkingen voor wat betreft de inhoud: primaire verpakkingen van fytofarmaceutische producten bijvoorbeeld kunnen niet gerecycleerd worden.

Er zijn ook technische beperkingen: bijvoorbeeld thermoharders die ook niet recycleerbaar zijn.
Onderstaande tabel vermeldt alle bedrijfsmatige verpakkingen die aangegeven moeten worden als niet-recycleerbaar.


Papier/karton

  • Geparaffineerd, gebitumeerd en gesiliconeerd papier/karton.
  • Composiet papier/karton met meer dan 15% niet-vezelmateriaal.
  • Papier/karton dat rechtstreeks in contact is geweest met een gevaarlijk product.

 

Kunststof

  • Laminaten, kunststoffen gekleefd op andere ondergrond.
  • Thermoharders (bv. polyesters, vernet PE, enz.)

 

Hout

  • Hout behandeld met gevaarlijke producten zoals verduurzaamd hout of hout behandeld met brandvertragende producten.

 

Glas

  • Glas dat lood bevat.

 

Overige

  • Technische samenstellingen zoals zandsteen en porselein.

 

Vanzelfsprekend is deze lijst onderhevig aan veranderingen in functie van de technologische en wettelijke evolutie.

 

Terug naar de hoofddefinities